Czytelnia

Ustępowanie od łydki

Ustępowanie od łydki nie jest chodem bocznym, jest ćwiczeniem wprowadzającym do nauki chodów bocznych, których mamy 4: łopatką do wewnątrz, ciąg, trawers i renwers. W ustępowaniu (w przeciwieństwie do chodów bocznych) koń nie jest zgięty, jedynie ustawiony (w potylicy) w kierunku przeciwnym do kierunku ruchu. Ustawienie powinno być nieznaczne, bez zbytniego przeginania szyi konia – zewnętrzne ucho konia powinno znajdować się na środku jeźdźca. Wewnętrzne kończyny powinny wyraźnie krzyżować się przed zewnętrznymi.

Jest kilka sposobów wykonywania ustępowania od łydki:

– wzdłuż ściany zadem do wewnątrz a głową do ściany – koń powinien być ustawiony pod kątem 35° względem kierunku, w którym się porusza

– wzdłuż ściany z głową do wewnątrz i zadem do ściany – koń powinien być ustawiony pod kątem 35° względem kierunku, w którym się porusza

– z linii środkowej na ścianę lub ze ściany na linię środkową – koń pozostaje niemal równoległy do długiej ściany, jednak przód nieznacznie wyprzedza zad.

Jeżeli te ćwiczenia mamy opanowane i wykonujemy je poprawnie, można zacząć wprowadzać różne „urozmaicenia”:

– ustępowanie od łydki na kole

– ustępowanie na zmianę od prawej i lewej łydki

– ustępowanie bardziej strome lub bardziej łagodne

– ustępowanie przeplatane woltami.

Pomoce do ustępowania od łydki:

– wewnętrzną wodzą nadajemy ustawienie głowy do wewnątrz

– wewnętrzną łydkę cofamy o szerokość dłoni (nie więcej) i działamy nią na wewnętrzną tylną kończynę konia powodując jej ruch do przodu i w bok, przed zewnętrzną tylną (trzeba skoordynować działanie wewnętrznej łydki z momentem odrywania się od ziemi wewnętrznej tylnej kończyny konia, tylko wtedy koń zareaguje prawidłowo, próżno bowiem próbować przesunąć kończynę, która jest właśnie stawiana na ziemi!)

– zewnętrzna wodza utrzymuje ustawienie na pomocach oraz pilnuje, żeby koń nie zginał za bardzo szyi

– zewnętrzna łydka pilnuje aktywnego ruchu do przodu oraz zapobiega nadmiernemu ruchowi w bok.

jak wykonac ustepowanie od lydki

Należy zwrócić uwagę na następujące rzeczy:

– dążność do ruchu naprzód musi bezwzględnie pozostać zachowana, ruch w bok nigdy nie powinien odbywać się kosztem impulsu

– nie dopuszczamy do nadmiernego zgięcia konia w szyi

– pilnujemy, by krzyżowały się przede wszystkim tylne kończyny (konie często „oszukują” mniej doświadczonego jeźdźca krzyżując tylko przednie nogi, a tylnymi krocząc prawie na wprost).

Naukę ustępowania od łydki najlepiej rozpocząć na dobrze wyszkolonym koniu. Początkowo zadowalamy się prawidłowo wykonanymi 3 krokami w stępie, później można stopniowo zwiększać liczbę kroków oraz rozpocząć naukę w kłusie. Pamiętajmy, że lepiej wykonać prawidłowo 3-4 kroki, niż nieprawidłowo przejechać ustępowaniem całą szerokość placu.

Ustępowanie od łydki możemy treningowo wykonywać w stępie, kłusie i galopie, natomiast w programach ujeżdżeniowych występuje w kłusie lub w stępie.

Korzyści z nauki ustępowania od łydki dla jeźdźca: poprawa wyczucia jeździeckiego i koordynacji poszczególnych pomocy jeździeckich.

Korzyści dla konia: wyczulenie reakcji na łydkę, wprowadzenie do nauki chodów bocznych, jest to również dobre ćwiczenie rozluźniające oraz poprawiające elastyczność ruchu.

Na poniższym zdjęciu natomiast widać, że dobrze wyszkolony koń nie potrzebuje ogłowia do wykonania ustępowania od łydki 😉

 

B

Anna Wieczorkiewicz i Begin (2014r.)

 

 

 

error: Content is protected !!